ตอนที่ 50 ค่ายกลพันเส้นไหม

ตอนที่ 50 ค่ายกลพันเส้นไหม

อวี้เหมียนย่อมไม่จำเป็นต้องหันกลับไป นางก็รู้ดีว่าผู้ที่มาก็คือใคร ก่อนสายตาจะทันถึง วาจาก็เอ่ยขึ้นก่อน “อาจารย์หรือ…”

ความเจ็บแปลบละเอียดที่ปลายนิ้วในฝ่ามือถูกลดทอนลงด้วยไอเย็นอยู่บ้าง ฝ่ามือที่ซูบผอมเห็นกระดูกดั่งหยกงามค่อย ๆ เคล้าคลึงทุกซอกทุกมุมของปลายนิ้วราวกับกำลังบรรจงหมุนคลึงพวงลูกประคำ พอเฉียดผ่านบาดแผลก็ก่อให้เกิดความรู้สึกเจ็บปวดและคันยุบยิบ

ทั้งชาหนึบทั้งซ่านเสียว ราวกับเข็มเงินเล็ก ๆ แทงเบา ๆ ทนรับได้ยากยิ่งนัก

อวี้เหมียนอยากจะดึงมือกลับ ทว่ากลับถูกดวงตาหงส์บนใบหน้างามดั่งหยกเย็นเฉียบที่หลับพริ้มเสมือนจันทราสีเงินเงยขึ้นมอง และภายใต้การข่มขู่ที่แฝงความมืดมิดอยู่เสี้ยวหนึ่งนั้น นางก็ได้แต่ปล่อยมือที่ดิ้นรนนั้นลงอย่างเก้อเขิน