ตอนที่ 17 กายาหล่อเลี้ยงดวงจิต

ตอนที่ 17 กายาหล่อเลี้ยงดวงจิต

โอบกอดกายเนื้ออันอ่อนนุ่มอบอุ่นนี้ สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นของอีกฝ่าย หัวใจที่เต้นอยู่ชิดกับลำตัวของนาง ราวกับนาฬิกาแห่งชีวิตอันเยาว์วัย ดำเนินไปไม่หยุดหย่อนแม้แต่เค่อเดียว

แม้แต่ลมหายใจ ก็ยังแฝงไว้ด้วยพลังชีวิต

ช่างดีเสียจริง

เซิงชิงยากนักที่จะมีอารมณ์ดีเช่นนี้ในคืนจันทราเต็มดวง ถึงกับตัดขาดเป้าหมายแต่แรกเริ่ม เดิมทีเพียงเห็นเด็กสาวงดงามที่กลับมาถึงช้า ก็คิดจะไปหยอกเย้าเล่นสักหน่อย กลับจมดิ่งอยู่บนกายเนื้ออันอบอุ่นของนาง

เกือบทำให้คนขี้ขลาดผู้นี้ตกใจจนดวงจิตแทบหลุดลอย นางคิดพลางยื่นมือออกมาลูบไล้ศีรษะของอวี้เหมียนเบา ๆ กดดวงจิตอันเปราะบางนั้นให้แน่นกระชับขึ้นอีกหน่อย