กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 2 น้ำเกลือสรีรวิทยา
พอสิ้นคำพูด อวี้เหมียนที่กำลังหดตัวหลบซ่อนลดแรงดึงดูดของตัวตนอยู่ในหมู่คนก็รู้สึกว่าตนลอยขึ้นสู่ฟากฟ้า หมอกเมฆพวยพุ่งเข้าปากไหลผ่านปอดและเครื่องใน กระแสลมอันรุนแรงพัดจนน้ำตาที่หางตาของนางไหลพราก
เกิดอะไรขึ้นกัน
นางพยายามดิ้นรน แต่กลับพบว่าตนที่ถูกจับหิ้วอยู่นั้น ในมือของอีกฝ่ายอ่อนแอไร้เรี่ยวแรงราวกับลูกไก่ตัวน้อย กลับเป็นการเสียแรงเปล่า
ในเมื่อไม่อาจสลัดหลุดได้ เช่นนั้นก็จงทำให้ตนสบายขึ้นสักหน่อย อวี้เหมียนใช้สองมือกั้นม่านวายุขึ้นบังไว้ตรงหน้า ในที่สุดก็มองเห็นสภาพแวดล้อมรอบกายได้ชัดเจน