เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 ตกใจเปล่า
ติงตงจิ่วพักผ่อนอย่างสบายใจอยู่ที่หมู่บ้านหางวัวหลายวัน กว่าทั้งตัวจะหายเหนื่อยจากช่วงที่ต้องหมุนตัวทำงานไม่หยุดก่อนหน้านี้ ช่วงนั้นเขาตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ทุกวัน พอมืดสนิทจึงได้พัก ไม่ไปหมอบอยู่ในแปลงแตงโมที่แอ่งตระกูลจ้าว ก็วิ่งไปมาระหว่างตัวเมืองอำเภอกับร้าน ฝ่าเท้าด้านหนาขึ้นเป็นชั้นหนึ่ง ตอนนี้เขานั่งอยู่บนแท่งหินในลานบ้าน มองไก่คุ้ยหาอาหารในลาน ฟังเสียงต้าเฮยหมอบนอนกรนอยู่กับพื้น มองติงเฉิงฝึกเขียนหนังสือบนแผ่นหิน ค่อย ๆ เขียนทีละขีดทีละเส้น ในใจจึงค่อย ๆ สงบลงอย่างช้า ๆ
เขาทบทวนเรื่องที่ตัวเองทำในช่วงนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ — ซื้อบ้าน ขายแตงโม สร้างสายสัมพันธ์กับจวนตระกูลอู๋ หาคู่ให้ต้าหนิว — ทีละเรื่องทีละอย่าง ก้าวเดินใหญ่ไปสักหน่อยจริง ๆ ดีที่ก้าวนี้เหยียบลงอย่างมั่นคง ไม่ได้พลาดเหยียบอากาศ ช่วงต่อไปเขาวางแผนจะทำให้มั่นคงสักหน่อย
ในใจเขารู้ดี ชีวิตไม่กลัวช้า กลัวแต่ล่องลอย เขาตั้งกฎให้ตัวเอง — การค้าของโรงเต้าหู้ต้องทำให้มั่นคง ธุรกิจกับวัดอวิ๋นเหยียนต้องรักษาไว้ สายสัมพันธ์กับจวนตระกูลอู๋และเถ้าแก่ถังต้องดูแลให้ดี ชีวิตคนแก่คนเด็กในบ้านต้องจัดให้เรียบร้อย นอกจากนั้นไม่โลภมาก ไม่บุ่มบ่าม