เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 เจริญรุ่งเรือง
เดือนห้า ติงตงจิ่ววิ่งไปแอ่งตระกูลจ้าวบ่อยขึ้นกว่าเดิม
เกวียนลาเดินต๊อก ๆ ไปตามทางในหมู่บ้าน ข้าวสาลีสองข้างทางเหลืองขึ้นทุกวัน พอสายลมพัดมา ระลอกข้าวก็ม้วนพลิ้ว ส่งเสียงซู่ ๆ ราวกับเร่งให้ฤดูเก็บเกี่ยวมาถึงเร็ว ๆ แต่ใจของติงตงจิ่วไม่ได้อยู่ที่ข้าวสาลี อยู่ที่แปลงแตงโมทั้งแปลงนั้น
พี่เขยใหญ่จ้าวต้าหางตั้งเพิงขึ้นมาหนึ่งหลังริมแปลงแตงอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ใช้ไม้ท่อนหนา ๆ หลายท่อนต่อเป็นโครง ด้านบนมุงด้วยหญ้าคาหนาหนึ่งชั้น ล้อมรอบด้วยลำข้าวฟ่างโดยรอบ เว้นทางเข้าด้านทิศใต้ไว้หนึ่งช่อง ภายในเพิงปูเสื่อฟางหนึ่งผืน บนเสื่อวางผ้าห่มบาง ๆ ม้วนหนึ่งกับหมอนกระเบื้องหยาบหนึ่งใบ ข้างหมอนวางตะเกียงน้ำมันหนึ่งดวงกับกล้องยาสูบแห้งหนึ่งอัน ด้านนอกเพิงแขวนเสื้อฟางตัวหนึ่งกับจอบหนึ่งเล่ม จอบยังติดดินใหม่ ๆ อยู่
ตอนกลางวันจ้าวต้าหางแทบจะแช่อยู่ในแปลงทั้งวัน เขาสวมเสื้อผ้าเก่า ๆ สีฝุ่น ๆ ขากางเกงพับขึ้นไปเหนือเข่า เท้าเปล่าเดินย่ำไปมาในร่องแปลง มือถือคีมไม้ไผ่ที่ทำเองอันหนึ่ง เห็นใบแตงมีรอยแมลงกัดก็เปิดใบออกหาแมลง เจอแล้วก็ใช้คีมไม้ไผ่คีบขึ้นมา โยนลงไหดินเผาใบหนึ่งที่พกติดตัวมา ช่วงสายช่วงหนึ่งจับได้เกือบครึ่งไห เทลงบนลานโล่งนอกเพิง เรียกไก่ฝูงหนึ่งมาแย่งกันจิกกิน