เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 กลับบ้านเดิมและเปลี่ยนชื่อ
วันที่ยี่สิบสองเดือนสิบสอง ฟ้าเพิ่งสว่างพร่า ๆ เสียงล้อเกวียนก็ดังกร๊อบแกร๊บขึ้นบนหิมะที่ปากหมู่บ้าน เถ้าแก่เส้าผูกเกวียนลาของเขาออกมาจากตัวเมืองอำเภอไล่มาจนถึงหมู่บ้านหางวัว ในห้องเกวียนปูเสื่อไว้ชั้นหนึ่งแล้วคลุมทับด้วยผ้านวมเก่าผืนหนึ่ง ติงไหลตี้กับต้าหนิวนั่งอยู่ข้างใน ดึงผ้าห่มขึ้นถึงใต้คาง เผยให้เห็นเพียงสองใบหน้า——สีหน้าของติงไหลตี้ขาวผ่องกว่าตอนออกเรือนอยู่หลายส่วน รอยความขมขื่นระหว่างคิ้วดูราวกับถูกเตียงเตาร้อน ๆ สิบกว่าวันนี้รีดจนเรียบไปแล้ว ต้าหนิวพิงไหล่แม่ มือกำผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กไว้ เงียบกริบ
ติงตงจิ่วรู้ข่าวล่วงหน้า คืนก่อนหน้านั้นหม่าเต๋อเซิ่งกลับมาจากส่งของที่ตัวเมืองอำเภอ ผ่านทางจึงฝากคำพูดมาจากเถ้าแก่เส้า ติงตงจิ่วจึงบอกกับหวังอีเหมยและหูซื่อว่า พรุ่งนี้พี่สาวสามกลับบ้านฝ่ายสาว ให้ที่บ้านเตรียมตัวไว้ หวังอีเหมยตื่นแต่เช้ามายุ่งวุ่นอยู่ เสียงสับผักในห้องครัวไม่ขาดช่วงเลย
พอเกวียนลาหยุดนิ่งอยู่หน้าประตูบ้านของตระกูลติง กลิ่นเนื้อก็ลอยออกมาจากในลานบ้านแล้ว หูซื่อก่อไฟอยู่ในห้องครัว ในหม้อเคี่ยวหมูตุ๋นซีอิ๊วไว้ ดังปุด ๆ เป็นฟอง สีซีอิ๊วมันวาวพลิกหมุนอยู่ในหม้อ ผักกาดดองเปรี้ยวสับเตรียมไว้กองบนเขียง เต้าหู้ก็กดไว้ล่วงหน้าแล้ว เรียงเป็นก้อน ๆ อยู่ในอ่าง