เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 ขนมมงคล
เช้า ติงตงจิ่วยลุกขึ้นเดินเข้าห้องครัว หวังอีเหมยกำลังยองอยู่หน้าเตาเติมฟืน เปลวไฟเลียก้นหม้อ ส่องให้ใบหน้านางแดงเปล่งปลั่ง นางได้ยินเสียงฝีเท้าโดยไม่หันกลับมา เอ่ยประโยคหนึ่งว่า "ข้าวจะเสร็จแล้ว เจ้ากินแล้วค่อยไป"
“อืม” ในห้องฝั่งตะวันตก หม่านชางกับพี่สาวสามก็ยุ่งกันมาพักใหญ่แล้ว พ่อไปดูไส้เดือนแล้ว แม่ก็กำลังคุ้ยขี้เถ้าในเตาของโรงเพาะเห็ดอยู่
หวังอีเหมยลุกขึ้น ปัดขี้เถ้าออกจากมือ เดินไปที่เตาแล้วยกฝาหม้อขึ้น ไอขาวพุ่งพรวดขึ้นมา ข้างในเป็นแผ่นแป้งถั่วผสมข้าวสาลีที่อุ่นไว้กับโจ๊กข้าวฟ่าง นางหันมามองติงตงจิ่วแล้วถามว่า “ของดองจะเอาไปสักไหไหม? ยังมีไข่ต้มอยู่หลายฟอง เจ้าเอาไปกินกลางทางเถิด”
ติงตงจิ่วโบกมือ “ไม่ต้อง ป้าหวังเตรียมไว้ครบแล้วที่โน่น ผักกาดดองเปรี้ยวหมักไว้สองไห ผักดองเค็มก็ดองไว้อีกหลายไห กินกันไม่หวาดไม่ไหว ไข่เก็บไว้ให้พวกเด็ก ๆ กินเถิด”
หวังอีเหมยได้ยินก็ไม่พูดอะไรอีก ตักโจ๊กข้าวฟ่างให้เขา แล้วเอาผ้าเช็ดปากเตาเช็ดให้ ติงตงจิ่วยกโจ๊กขึ้นซดสองอึก ร้อนจนต้องสูดลมหายใจเฮือก หวังอีเหมยรีบร้องว่า “รีบอะไรกัน ไม่มีใครไล่เจ้าสักหน่อย”
ติงตงจิ่วยิ้ม ๆ ไม่เอ่ยคำ กินแผ่นแป้งสองสามคำรวด กรอกโจ๊กลงคอ เอาหลังมือเช็ดปากแล้วก็ไปเก็บข้าวของ