เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 โรงโม่
ยามค่ำ เมื่อคนในบ้านพักผ่อนกันหมดแล้ว ติงตงจิ่วเขี่ยตะเกียงน้ำมันให้สว่างขึ้นอีกหน่อย แล้วยกหีบเงิน ถุงเงิน และกระบุงที่หนักอึ้งออกมาจากตู้ วางลงบนเตียงเตา
หวังอีเหมยท้องโตพิงผ้าห่มตรงหัวเตียงเตา มองเขาหยิบสิ่งของออกมาทีละอย่าง — อีแปะที่ร้อยด้วยเชือกป่านถูกวางเรียงเป็นพวง ๆ บนเสื่อเตียงเตา เงินเศษห่อด้วยผ้าเก่าผืนหนึ่ง พอแก้มัดออกก็เห็นเศษเงินก้อนเล็กใหญ่หลายก้อน ยังมีเงินแท่งเล็กอีก 2 แท่ง ซึ่งได้มาจากคราวที่ขายไม้เหล็ก แล้วตั้งใจแลกเพิ่มไว้เป็นพิเศษ สิ่งนี้แยกเก็บไว้ตลอด ไม่เคยแตะต้อง
เขารวบเงินทั้งหมดมารวมกัน แล้วค่อย ๆ นับ พอนับอีแปะเสร็จ ก็คิดแปลงเป็นเงินในใจ บวกกับเงินเศษและเงินแท่งอีก 2 แท่ง สุดท้ายได้ตัวเลขหนึ่ง — 17 ตำลึง นี่คือทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตระกูลติงในตอนนี้ ไม่นับเงินชดเชยบาดเจ็บอีกก้อนที่เขาซ่อนไว้อีกที่หนึ่ง
ติงตงจิ่วมองกองเงินนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้ยื่นมือไปแตะ เพียงพิงขอบเตียงเตา แล้วครุ่นคิดวนไปวนมาในหัว แต่เดิมเขาคิดจะซื้อเกวียนลาก่อน แต่ลาสักตัวต้องใช้ 10 ตำลึงเงิน ในหมู่บ้านยิ่งเด่นเกินไป พอซื้อกลับมาคนทั้งหมู่บ้านต้องจ้องมองแน่ แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว — ช่องทางขายของวัดอวิ๋นเหยียนเปิดออกแล้ว ฝั่งเถ้าแก่กัวก็ต้องการไม่น้อย ถ้าพึ่งเขาแบกเต้าหู้ไปกลับคนเดียวคงไม่ใช่แผนระยะยาว
ถ้าเปิดโรงโม่เล็ก ๆ ที่ตำบลไป๋เหอเล่า?