เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ตลาดปีใหม่
วันที่สิบห้าเดือนสิบสอง พี่เขยสี่หม่าเต๋อเซิ่งก็มาอีกครั้ง ใบหน้าเขาหนาวจนแดงก่ำ แต่ดวงตากลับเป็นประกาย พอเข้ามาในบ้านก็ยิ้มร่าแล้วหยิบเงิน 80 อีแปะออกมา ยื่นให้ติงตงจิ่ว “ตงจิ่ว สบู่ตับอ่อนที่เอาไปครั้งก่อนขายหมดแล้ว! ของอย่างนี้ดูไม่โดดเด่น แต่ใช้ดีจริง ๆ ชาวบ้านที่พิถีพิถันหน่อยและมือแตกง่าย รวมถึงพวกผู้หญิงบ้านเล็กบ้านน้อยในตลาด ต่างก็ยินดีซื้อ ราคาถูกแถมทนทาน นี่คือเงินของ 20 ก้อนครั้งก่อน เจ้านับดูสิ”
ติงตงจิ่วรับเงินมา นับดู ไม่มากไม่น้อยพอดี 80 อีแปะ เขาก็ดีใจ ช่องทางขายสบู่ตับอ่อนถือว่าเปิดออกแล้ว เขายังห่อสบู่ตับอ่อน 18 ก้อนที่เพิ่งทำเสร็จและตากแห้งแข็งสนิทดีแล้ว มอบให้หม่าเต๋อเซิ่ง เดิมทีมี 20 ก้อน เขาเก็บไว้ 2 ก้อนเพื่อจะเอาไปฝากพ่อครัวอ้วน เขาเห็นหมวกที่พี่เขยสี่สวมยังเป็นหมวกผ้าใบเดียวเก่า ๆ หูหนาวจนเป็นสีม่วง ติงตงจิ่วจึงหันกลับไปหยิบหมวกผ้าฝ้ายดำใบใหม่ที่ทำขึ้นหนาเตอะจากในบ้าน ยื่นให้ “พี่เขย อากาศหนาว หมวกใบนี้เจ้าใส่เถิด ปิดหูได้ อุ่นดี”
หม่าเต๋อเซิ่งรับหมวกมา สัมผัสสำลีหนา ๆ และที่ปิดหูที่ลดลงมาได้ สีหน้าทั้งซาบซึ้งทั้งดีใจ กล่าวขอบคุณไม่หยุด เขาไม่ได้รอช้า ซุกสบู่ตับอ่อนให้เรียบร้อย สวมหมวกใบใหม่ แล้วรีบออกไปเดินขายตามหมู่บ้านและตำบลอีกครั้ง อากาศหนาวก็จริง แต่เมื่อมีหนทางให้มุ่งหวัง คนก็มีกำลังใจทำ