เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยถิงโจวรู้สึกว่าค่ำคืนนี้เสิ่นอวี๋เร่าร้อนกระตือรือร้นเกินพอดีไปบ้าง
ยามเขากลับมาเห็นขอบตานางแดงระเรื่อ ชัดเจนว่าเพิ่งผ่านการร้องไห้มา พอถามองครักษ์ประจำตัว ทุกคนต่างบอกว่านางหวนนึกถึงเรื่องราวในหนหลัง
เซี่ยถิงโจวรู้เพียงแค่นางพบขอทานน้อยคนหนึ่ง สนทนากับขอทานน้อยผู้นั้นอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ให้คนเปลี่ยนเสื้อคลุมตัวเล็กที่สะอาดสะอ้านให้ ให้กินอาหารเล็กน้อยแล้วส่งตัวไป
ช่วงเวลาที่ใต้หล้าเพิ่งสงบศึก ผู้พลัดถิ่นยังคงมีมิน้อย แต่ละโจวล้วนมีเด็กขอทาน เสิ่นอวี๋ในยามที่ตั้งครรภ์ก็เริ่มลงมือจัดการเรื่องเด็กกำพร้าจากสงครามแล้ว
เด็กกำพร้าจากสงครามคือหนทางที่มองเห็นสภาพอันน่าเวทนาได้ชัดเจนที่สุด เด็กเหล่านั้นต้องสูญเสียบิดามารดาไปในกองเพลิงสงคราม
บุรุษออกไปสู้รบ ในจำนวนนั้นมีบุรุษมิใช่น้อยที่บุตรของตนยังไม่ทันลืมตาดูโลก หรือกระทั่งบุตรเพิ่งคลอดก็ต้องจากบ้านไปทำศึก