กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นเจาจ้องคนผู้นั้น “ทหารที่เจ้าคุมมา คนใต้บังคับบัญชาข้าไม่ไล่เอาความ ข้าจะเอาเรื่องเจ้า ข้าถามเจ้า หากราษฎรอดตาย ชีวิตเหล่านี้จะนับเป็นความผิดของใคร”
ทหารยังไม่ค่อยยอมรับ “ก็แค่ผืนดินผืนหนึ่งไม่ใช่หรือ? แม่ทัพก็แค่ดูถูกกองทัพเกราะหงส์ที่พวกเรามาเป็นทหารภายหลัง”
“อย่าเอาหมวกสูงมาสวมหัวข้า” เสิ่นเจากล่าวเสียงหนัก “ไม่มีผู้ใดดูถูกเจ้า เจ้าดูถูกตัวเองต่างหาก ท่านอ๋องและพระชายามอบองครักษ์เมฆาครามและกองทัพเกราะหงส์ไว้ในมือข้า ข้าปฏิบัติเท่าเทียมกัน หากองครักษ์เมฆาครามย่ำไร่นา ข้าก็จะไล่เอาความเช่นกัน”
“เช่นนั้นก็ชดเชยผลผลิตปีนี้ให้ก็สิ้นเรื่อง”
“เจ้าพูดง่ายนัก ใครจะชดเชย?”
“พวกเราชดเชยเอง”