กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋ไม่หลบหลีก นางยืนอยู่ที่เดิม ปล่อยให้หลินชิงหลีคุกเข่าหมอบลงคว้าชายชุดของนางไว้
หลินชิงหลีร้องไห้ทั้งน้ำเสียงและน้ำตา “ข้าไม่ใช่ทาสในเรือน ขอพระชายาช่วยข้าด้วย ข้าไม่อยากถูกขายไปหอนางโลม”
หญิงสองคนนั้นล้วนเป็นนายหน้าค้ามนุษย์ พอได้ยินก็ตกใจจนใจสั่น วิ่งเข้าไปง้างนิ้วของหลินชิงหลีอย่างเอาเป็นเอาตาย พลางกัดฟันกรอดด่าไปด้วย
“นังสาวใช้ชั่วชาติ ชุดของพระชายาเจ้าก็ยังกล้าใช้มือสกปรกของเจ้าแตะต้อง หรือจะให้ถึงขั้นทำให้ขบวนเสด็จพระชายาตกใจ ทำให้ชุดคลุมของพระชายาเปื้อนเลอะ ชีวิตต่ำต้อยสิบชีวิตของเจ้าก็ยังชดใช้ไม่พอ”
“ข้าไม่ใช่ทาสในเรือน พระชายา! ข้าถูกพวกเขาล่อลวงมา” หลินชิงหลีดิ้นรนไม่ปล่อยมือ มองคนตรงหน้าเป็นฟางช่วยชีวิต