เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงน้ำแข็งละลายเป็นเวลาที่หนาวที่สุดของปีนี้ หนาวกว่าตอนหิมะตกเสียอีกหลายส่วน
ประตูโถงตำหนักเซวียนฮุยปิดสนิท ภายในตำหนักมีม่านกั้นแบ่งไว้ ขุนนางทั้งหลายหารือกันอยู่ด้านนอก หลี่เจาเหนียนฝืนใจตั้งสติฟังอยู่บ้าง
“เงินสำหรับเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิรวบรวมและจัดสรรลงไปแล้ว อดทนผ่านไปเถิด พอถึงฤดูเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง คลังสมบัติชาติก็จะอุดมสมบูรณ์”
“ไม่ได้กระมัง” เจียงเหลี่ยนจือกล่าวเรียบ ๆ “ภาษีอากรเก็บล่วงหน้าถึงรัชศกถงซวี่ปีที่ยี่สิบเอ็ด ฮ่องเต้องค์ก่อนสวรรคตเมื่อปีที่แล้ว แต่ภาษีธัญพืชและภาษีการค้าที่เก็บเกินมา จะบอกว่าเลิกก็เลิกเสียทีเดียวไม่ได้ หากคิดให้คลังสมบัติชาติอุดมสมบูรณ์ เกรงว่าจะไม่ได้”
บัดนี้เจียงหยวนชิงล่วงลับไปแล้ว ไม่มีผู้ใดกดหลิ่วเฉิง รองมหาเสนาบดีแห่งสภาเสนาบดีไว้ได้อีกต่อไป