กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ใช่แล้ว” เซียวฉางเฟิงเก็บรอยยิ้ม “ป๋อต๋าติดอยู่ตรงกลาง ตัดเส้นทางแลกเปลี่ยนข่าวสารระหว่างเราที่อยู่ข้างหน้าและข้างหลัง ข้าตอนนี้จึงเท่ากับว่าทุกคนรบโดยไร้ข่าวสาร รบตามความรู้สึก แต่ป๋อต๋าเลือกโจมตีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งของเราได้ และเรายังไม่รู้ด้วย จึงไม่มีทางส่งกำลังเสริมได้ทัน”
เสิ่นเจาจ้องเตาไฟพลางครุ่นคิด ตุ่มน้ำแข็งกัดที่มือของเขาถูกไฟเผาจนร้อน คันจนทนไม่ไหว จึงได้แต่กำหมัดแน่นเพื่อบรรเทา
“นี่เป็นปัญหาที่ยากจริง ๆ”