กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉางหลิวไม่ได้ตอบตกลงในทันที และไม่ได้พูดสิ่งใด เขาเพียงจ้องมองเสิ่นอวี๋นิ่ง ๆ ในใจมีความคาดเดาอันน่าสะพรึงอย่างหนึ่ง คาดเดาว่าจดหมายฉบับนั้นแท้จริงคือสิ่งใด
“ข้าไม่ไป” ฉางหลิวกล่าวหลังจากผ่านไปเนิ่นนาน “ให้ซื่อสี่ไปส่งได้ ข้าต้องฟังท่านอ๋อง อยู่ที่นี่ดูแลพระชายา พวกเรารอท่านอ๋องมาด้วยกัน”
ลำคอของเสิ่นอวี๋รู้สึกฝืดเคืองขึ้นมาชั่วขณะ นางแสร้งทำเป็นจริงจังกล่าว “เขาสั่งให้เจ้าฟังข้าทุกอย่าง เจ้าจะฟังหรือไม่”
“ฟัง” ฉางหลิวกล่าว “แต่ข้าไม่โง่ เจ้าคิดจะส่งข้าไปให้พ้น”
“เจ้าไม่อยากกลับไปดูเต่าน้อยของเจ้าหรือ”
“อยาก” ฉางหลิวกล่าวก้มหน้า “ข้าจะกลับไปดูเต่าน้อยพร้อมพระชายา”