กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่เหยียนชางเดินออกจากตำหนักเซวียนฮุยด้วยความเดือดดาล พบผู้บัญชาการใหญ่เจี่ยงอันที่หน้าประตู
เจี่ยงอันพยักหน้าคำนับ “คารวะท่านอ๋อง”
หลี่เหยียนชางชำเลืองมองเขา “อืม ผู้บัญชาการเหนื่อยยากแล้ว”
ทั้งสองมิได้สนทนากันมากนัก ครั้นเดินห่างออกมาหลี่เหยียนชางจึงเอ่ย “ข้าว่าเรื่องเต๋อฝูนี้เป็นหลี่เจาเหนียนนั่นแหละที่ขโมยตะโกนจับขโมย ฉวยโอกาสกำจัดเต๋อฝูเสีย”
องครักษ์คนสนิทที่ตามมาด้วยกล่าว “ขาดเต๋อฝูไปสักคนก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยใต้เท้าเจียงก็ยังเป็นคนของพวกเรา”
หลี่เหยียนชางขาน “อืม” “ทางใต้ฝนตก การเดินทัพจึงช้า”
“ทันแน่นอน” องครักษ์คนสนิทกล่าว