กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เป็นอย่างไรบ้าง” เสิ่นอวี๋ถาม
มือฝูเหย่าสะท้านเล็กน้อย คีมคีบถ่านในมือกระแทกเข้ากับเตาลมดัง “ติ๊ง” เสียงหนึ่ง
“ใต้เท้า” ฝูเหย่ากล่าว “ท่านรู้หรือไม่ เหตุใดท่านพ่อของข้าจึงมอบสมุดบัญชีให้ข้าแต่เพียงผู้เดียว”
เสิ่นอวี๋มองนาง มิได้ถาม
ฝูเหย่ายกแขนเสื้อขึ้น คีบถ่านก้อนหนึ่งใส่เตาลม “เพราะข้าไร้กระดูกสันหลังที่สุด และกลัวตายที่สุด ท่านพ่อรู้จักลูกของตนดียิ่ง พี่สาวข้ามีเมตธรรมในใจ บางทีหากใจอ่อน นางก็อาจยอมตายเพื่อความชอบธรรม”
“แต่ข้าแตกต่าง” ฝูเหย่ามองเสิ่นอวี๋ “ข้าอยากมีชีวิต แม้บัดนี้จะต่ำต้อยเพียงมดปลวก ข้าก็ยังอยากมีชีวิต”
เสิ่นอวี๋กล่าว “หากองค์รัชทายาทถูกตัดสินว่าผิด สมุดบัญชีเจ้าจะให้หรือไม่”
ฝูเหย่า “ไม่ให้ ตราบใดที่ภัยคุกคามยังไม่หมดสิ้น ข้าไม่ให้”