ตอนที่ 181 ข้ารักนาง

“ฝนตกแล้ว” เสิ่นอวี๋นอนคว่ำอยู่ที่หน้าต่างแล้วกล่าว

เซี่ยถิงโจวยื่นมือไปปิดหน้าต่างให้นาง แล้วกล่าวเสียงนุ่ม “ได้เวลานอนแล้ว”

ภายในบ้านหลังเล็กไม่สะดุดตาหลังนี้ ฟังเสียงฝนโปรยปรายนอกหน้าต่างที่ดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขานอนโดยไม่ถอดเสื้อผ้า ร่วมเตียงเดียวกัน สิ่งที่แนบชิดกันคือดวงจิตวิญญาณที่เข้ากันที่สุด

เซี่ยถิงโจวมองเห็นในความมืดว่านางลืมตาอยู่

“นอนไม่หลับหรือ” เซี่ยถิงโจวเอ่ยถามแผ่วเบา

เสิ่นอวี๋พยักหน้าเบา ๆ

นางเริ่มกลัวการนอนแล้ว ช่วงนี้พอหลับลง ในฝันล้วนเป็นร่างเปื้อนเลือดของเซี่ยถิงโจว

เซี่ยถิงโจวแนบแก้มกับนาง “ช่วงนี้เจ้ามักฝันร้าย บางครั้งยังเรียกชื่อข้า ฝันเห็นอะไรหรือ”