ตอนที่ 155 หงส์หลวนในใจเขา

สายตาของเซี่ยถิงโจวทอดลงบนบานประตู

เขามองไม่เห็นนาง แต่ได้ยินฝีเท้าของนาง ได้ยินเสียงนางวางสิ่งของลงหน้าประตู ได้ยินเสียงนางสะอื้น

และได้ยินคำนั้นด้วย — ขออภัย ข้าทำตัวเป็นดอกฝอยทองไม่ได้

เซี่ยถิงโจวไม่รู้ว่าตนนั่งอยู่นานเท่าใด จึงลุกไปเปิดประตู

บนพื้นมีกล่องผ้าไหมกล่องหนึ่ง ในกล่องมีถุงหอมใบหนึ่ง ถุงหอมที่ฝีเข็มเลวมาก

ดูออกว่านางปักอย่างประณีตที่สุดแล้ว แต่ฝีเข็มก็ยังเลวอยู่ดี บางแห่งนางแกะออกปักใหม่ รูเข็มจึงถูกดึงจนใหญ่ขึ้นเล็กน้อย

เซี่ยถิงโจวราวกับเห็นสาวงามผู้องอาจสง่างามผู้นั้น ก้มศีรษะอยู่ใต้โคมไฟยามค่ำ เงียบ ๆ ประดิษฐ์งานเย็บปักถักร้อยที่ตนมิได้ถนัด