ตอนที่ 153 กำหนดขีดจำกัดให้ชัดเจน

จันทร์สว่างดาวประปราย เสียงทั้งมวลเงียบสงัด

“ประมาทไปแล้ว” หลี่จิ้นเฉิงกล่าว “คิดว่าการล่าสัตว์วสันต์จะจัดการหลี่เจาเหนียนได้ ใครจะรู้ว่าเขากลับแพลงข้อเท้า รอดพ้นเคราะห์ไปได้”

เซวียนผิงโหวที่อยู่ข้าง ๆ ไม่เอ่ยคำใด

เดิมทีหลี่จิ้นเฉิงวางแผนกับเซวียนผิงโหวจะกำจัดองค์ชายสี่หลี่เจาเหนียนในการล่าสัตว์วสันต์ นี่คือคู่แข่งที่หลี่จิ้นเฉิงคิดเองว่ายิ่งใหญ่ที่สุด

ขุนนางใหญ่ในราชสำนักไม่น้อยไม่ชอบวิธีดำเนินการของเขา เอนเอียงไปทางหลี่เจาเหนียนผู้มีอัธยาศัยกว้างขวางเมตตาธรรมมากกว่า อีกทั้งฮ่องเต้ถงซวี่ที่เอ็นดูหลี่เจาเหนียนเป็นพิเศษก็ทำให้เขาเกิดความระแวง

ไม่คิดว่าวางแผนมานานกลับตกไปเปล่า

“ท่านน้า ท่านว่าเขาดวงดี หรือรู้ล่วงหน้ามาแต่แรก” หลี่จิ้นเฉิงรินชาให้เซวียนผิงโหวด้วยตัวเอง