กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใจของเสิ่นอวี๋กระตุกวูบหนึ่ง หลี่เจาเหนียนเคยเห็นนางในวัง แต่ในใจนางเตรียมพร้อมไว้แต่เนิ่น ๆ สายตาสงบนิ่ง นางพยักหน้าแสดงความเคารพต่อหลี่เจาเหนียน
หลี่เจาเหนียนดูราวกับชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน
เสียงม่านลูกปัดดังแผ่วเบา หลี่จิ้นเฉิงออกมาจากห้องบรรทม แขนข้างหนึ่งพันผ้าไว้และแขวนคอไว้ บนใบหน้าก็มีรอยถลอกอยู่บ้าง
“เสด็จพ่อ” หลี่จิ้นเฉิงจะคุกเข่าลง แต่ฮ่องเต้ถงซวี่โบกพระหัตถ์ห้ามไว้
“เจ้าได้รับบาดเจ็บ นั่งเถิด”
หลี่จิ้นเฉิงมิได้นั่งลง มองเสิ่นอวี๋แวบหนึ่ง กล่าวว่า “เสด็จพ่อ ผู้นี้ฝ่าฟันสังหารตลอดทางช่วยลูกไว้ ทั้งเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกล ขอเสด็จพ่อโปรดยกเว้นการคุกเข่าของเขาเถิด”