ตอนที่ 146 ก่อนเหตุการณ์

ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่

ชายชุดดำสองคนก้าวเข้าสู่คฤหาสน์แห่งหนึ่งก่อนแสงอรุณแรกจะสาดส่อง

หน้าต่างมีชายในเสื้อคลุมแพรยืนอยู่ ได้ยินเสียงฝีเท้าก็มิได้หันกลับ

“เหตุใดจึงกลับมาช้านัก”

ชายชุดดำคุกเข่าข้างหนึ่ง “เหยี่ยวไห่ตงชิงของมันว่องไวเกินไป ตามตื๊อไม่ปล่อยตลอดทาง ข้าน้อยซ่อนตัวอยู่ในลานหลังจวนเซวียนผิงโหวตามที่ซื่อจื่อสั่งไว้ รอจนแน่ใจว่าปลอดภัยจึงกลับมา”

ชายเสื้อคลุมแพรกล่าว “ทำได้ดี สิ่งสำคัญคือลงมือสำเร็จหรือไม่”

“ข้าน้อยไร้ความสามารถ” ชายชุดดำกล่าวอย่างตึงเครียด “ไม่อาจ ไม่อาจทำอันตรายเขาได้แม้แต่น้อย”

“มิใช่หรือว่าเจ้าทั้งสิบคนก็นับเป็นยอดฝีมือ กลับทำอันตรายเขาไม่ได้แม้แต่น้อย”