กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนขับรถม้าเหวี่ยงแส้ รถม้าจึงเคลื่อนออกไป
เสิ่นอวี๋นั่งคร่อมบนร่างเซี่ยถิงโจว กล่าวอย่างดุดัน “เจ้าทำโดยเจตนา”
เซี่ยถิงโจวเลิกคิ้ว “ชายาซื่อจื่อช่างเฉลียวฉลาด เรื่องนี้ไม่ชัดเจนหรือ ข้าย่อมทำโดยเจตนาอยู่แล้ว”
เสิ่นอวี๋หน้าแดงวาบขึ้นมาทันทีเพราะคำว่า “ชายาซื่อจื่อ” นั้น “เมื่อครู่เจ้าพูดพล่อย ๆ อะไรออกไป ผู้ใดรับปากหมั้นหมายกันเองกับเจ้า”
“เจ้ากับเผยฉุนหลี่ก็ยังหมั้นหมายกันเองได้ เหตุใดกับข้ากลับไม่ได้”
“นั่นมันไม่เหมือนกัน”
เซี่ยถิงโจวประคองเอวนางไว้ “เจ้ากลัวว่าเจียงเหลี่ยนจือได้ยินแล้วจะเข้าใจผิดกระมัง”
“ข้ามีที่ไหน” เสิ่นอวี๋จ้องเขม็งใส่เขา “ข้าไม่มีเวลาว่างมาสนใจมันหรอก”