กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฝูเหย่าผุดลุกขึ้นวิ่งทันที พอพุ่งถึงประตูกลับพบว่าด้านนอกถูกลงกลอนไว้
ความมืดมิดของสำนักสังคีตหลวงนั้นคนธรรมดาคิดไม่ถึง ไม่ว่าเจ้าแต่ก่อนจะสูงส่งเพียงใด พอเข้าสำนักสังคีตหลวงแล้วก็เหลือเพียงเนื้อหนังร่างกายนี้ให้คนยื้อแย่ง
ผู้ที่งดงามและมีพรสวรรค์ยังพอมีทาง จะได้ไปรับใช้แขกผู้สูงศักดิ์ในเก๋งริมน้ำโดยเฉพาะ แต่คนอย่างฝูเหย่าที่หน้าตาไม่ได้โดดเด่น อีกทั้งความสามารถก็ไม่ถึงขั้น ต่อให้ตายไปก็มีแต่คำว่าป่วยตายแล้วฝังอย่างเร่งรีบ ไม่มีผู้ใดยอมเสียแขกเพราะนาง
ฝูเหย่าเอาหลังแนบประตูไว้แน่น ชักปิ่นปักผมออกมาชี้ไปที่โต้วชิ่ง พลางร้องไห้ตะโกนว่า “เจ้า อย่าเข้ามานะ ข้าขอร้องเจ้า อ๊า——”