ตอนที่ 134 โกรธแล้ว

สายตาของเสิ่นอวี๋ตกอยู่บนใบหน้าของเจียงเหลี่ยนจือ ครู่หนึ่ง นางก็ยิ้มออกมา

“เก็บสมุดบัญชีปลอมของเจ้าไว้เถิด กับดักห่วย ๆ เช่นนี้ ข้าไม่เสียเวลากัดหรอก”

ดวงตาของเจียงเหลี่ยนจือหดลง แต่สีหน้าไม่เปลี่ยน “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าไม่มีสมุดบัญชีตัวจริงอยู่ในมือ?”

เสิ่นอวี๋โยนสมุดเล่มนั้นลงบนชั้นวาง กล่าวว่า “ไม่ต้องหยั่งเชิงข้า ในเมื่อไม่มี เช่นนั้นก็ลาก่อน ใต้เท้าเจียง”

“เจ้าคิดว่าจะไปได้หรือ?” เจียงเหลี่ยนจือกั้นหน้านางไว้โดยสีหน้าไม่เปลี่ยน

เสิ่นอวี๋เชยคางขึ้นเล็กน้อย “เจ้าควรถามตัวเองดูว่า เจ้ากั้นข้าไว้ได้หรือ?”

สายตาของเจียงเหลี่ยนจือทอดต่ำลง เห็นรอยแดงบนลำคอของนาง

เขาเป็นบุรุษ จะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าสิ่งนั้นคืออะไร และเกิดขึ้นได้อย่างไร