ตอนที่ 127 ร่วมหลับนอน

พาเซี่ยถิงโจวขึ้นเตียงแล้ว เสิ่นอวี๋ก้มมองคนบนเตียง เขาหลับสนิท ปลดเปลื้องการป้องกันทั้งร่างกายลงหมดสิ้น

“เจ้าแย่งเตียงของข้า” เสิ่นอวี๋กล่าว

ในใจกลับมีเสียงหนึ่งกล่าวว่า “ไม่กี่วันก่อนเจ้าก็แย่งเตียงของเขา”

นางเอ่ยอย่างไม่พอใจอีกว่า “เจ้ากวนใจข้า”

แต่ใครเล่าที่ไม่ได้กวนใจ

เขามิได้เปิดเผยตัวเองให้เสิ่นอวี๋ดูหมดหรือ

เสิ่นอวี๋มองเขา ในใจวุ่นวายเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า สุดท้ายถอนหายใจหนัก ๆ “ใครจะกลัวใครเล่า ก็ใช่ว่าจะไม่เคยนอนด้วยกัน”

พูดจบก็เปิดผ้าห่มขึ้นเตียง ผลักเซี่ยถิงโจวเข้าไปด้านในเล็กน้อย

นางสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง ตะเกียงในห้องก็ดับลง แสงจันทราลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาอย่างเงียบ ๆ