กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามเหม่าเข้าเฝ้า ณ ท้องพระโรง
เซี่ยถิงโจวเพิ่งก้าวเข้าประตูเฉิงเทียน หลี่จี้เฟิงก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา
เขาลดเสียงลงกล่าวว่า “ตอนนี้เจ้าอยู่ในจุดที่คลื่นลมกระหน่ำหนักที่สุด เหตุใดยังวิ่งมาเข้าเฝ้าถึงที่นี่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเมื่อวานนี้เรื่องวุ่นวายใหญ่โตเพียงใด”
“รู้” เซี่ยถิงโจวกล่าว “ฉะนั้นข้าจึงมา”
หลี่จี้เฟิงเดิมคิดจะหว่านล้อมให้เขากลับไป ผู้ใดจะรู้ว่าเขากลับเต็มใจเอาตัวเองไปชนปากกระบอกปืน
เขากระทืบเท้า แล้วเดินตามเซี่ยถิงโจวไปยังตำหนักเซวียนฮุย “เจ้าบอกข้าเถิดว่าตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้น ตระกูลเจียงมีขุมอำนาจซับซ้อนอยู่ในท้องพระโรง หากครู่หนึ่งบนตำหนักมีผู้ใดหาเรื่องเจ้า ข้าจะได้ช่วยพูดเสริม เจ้าเป็นสหายของข้า จะให้ผู้อื่นรังแกเจ้าไม่ได้หรอก”
เซี่ยถิงโจวเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “เจียงจี้ชิงคนของข้าไป”
“ชิงชายบำเรอของเจ้าไปจริง ๆ หรือ”