กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เห็นฮูหยินเสิ่นแววตาเหม่อลอย บางคราวหัวเราะบางคราวร่ำไห้ ราวกับจมอยู่ในความทรงจำ เสิ่นเยียนจึงกอดนางไว้แน่นแล้วเรียกเบา ๆ
“ท่านแม่ เป็นอะไรไปหรือเจ้าค่ะ”
“ท่านอย่าทำให้ลูกตกใจเลยเจ้าค่ะ”
ในที่สุดเสียงเรียกของเสิ่นเยียนก็ดึงฮูหยินเสิ่นกลับสู่ความเป็นจริง
นางเงยหน้ามองเสิ่นอวี๋ แล้วพึมพำว่า “เจ้าไม่ใช่คิดถึงภรรยาผู้ล่วงลับ อยากฝังรวมกับนางหรือ ข้าก็ไม่ยอมให้เจ้าสมปรารถนา”
สีหน้าเสิ่นอวี๋เปลี่ยนไป