ตอนที่ 76 อยากเป็นท่านน้าของเจียงเหลี่ยนจือ

ห้าหมื่นดูจะมากเกินไปจริง ๆ โต้วชิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ข้าก็ไม่ยื้อกับเจ้าแล้ว ให้มาสองหมื่นตำลึง เรื่องนี้ก็ถือว่าจบ”

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งอันเย็นชาไม่หนักไม่เบาถูกสายลมพัดมา

“ช่างเป็นฝีมือใหญ่โตเสียจริง”

เสิ่นอวี๋ได้ยินเสียงนี้เข้าประเดี๋ยวนั้นก็สะดุ้งในใจ วันนี้เขาไม่ได้เข้าวังไปหรือ เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่

ฝูงชนแยกออกเปิดทางให้ ทหารทางการทำการบุกเบิกมรรค รถม้าคันหนึ่งแล่นมาอย่างช้า ๆ จนถึงหน้าประตู

รถม้าคันนั้นดูภายนอกก็ธรรมดาสามัญ คงไม่ใช่ขุนนางใหญ่ อย่างมากก็ระดับห้าหรือระดับหก

โต้วชิ่งมิได้ใส่ใจแม้ครึ่งส่วน กวาดตามองอย่างดูแคลน “เจ้าเป็นใครกัน”