ตอนที่ 71 เปิดหน้าชน

เสิ่นอวี๋นั่งอยู่เบื้องบน สูงเด่น ตรงหน้าประตูพอดี สบตากับเสิ่นเยียน

นางจ้องมองเสิ่นเยียนด้วยสายตาเย็นชา ในดวงตาของเสิ่นเยียนมีเพียงความตกตะลึงและความหวาดกลัว มิได้มีความยินดีแม้เพียงเสี้ยว

เสิ่นเยียนไม่ต้องการให้นางกลับมา

ทั้งที่เป็นคำตอบที่นางคาดไว้แล้ว แต่ก็ยังอดรู้สึกหนาวสะท้านในใจไม่ได้

ล้วนเป็นคนสกุลเสิ่นด้วยกัน แต่กลับใจแตกแยกกัน หรืออาจกล่าวได้ว่าแต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยมีใจเดียวกันเลย

ภายใต้สายตาจับจ้องของเสิ่นอวี๋ เสิ่นเยียนกำนิ้วมือแน่นโดยไม่รู้ตัว พยายามรักษาเสียงให้เรียบ “จื่อชุ่ย เจ้าถอยไปเสีย”

“ไม่ต้อง” เสิ่นอวี๋เชยคางชี้ไปทางห้องข้าง

สาวใช้สองคนในห้องข้างคุกเข่าอยู่ตรงนั้นด้วยความหวาดหวั่น ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่คำเดียว สาวใช้จื่อชุ่ยเดินไปคุกเข่าเคียงข้าง