กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อ้อ” เสิ่นอวี๋เอ่ยขึ้นหลังจากผ่านไปเนิ่นนาน “วันนี้ ข้าออกไปข้างนอกมาหนึ่งเที่ยว”
นางรู้ว่าการที่ตนออกจากจวนย่อมเลี่ยงสายตาสอดแนมของเซี่ยถิงโจวไม่พ้น ดังนั้นจึงยอมรับเสียเองเลย
“อืม” เซี่ยถิงโจวขานรับแผ่วเบา ไม่ซักถามว่านางออกไปทำสิ่งใด พบผู้ใด
เสิ่นอวี๋จ้องมองผิวโต๊ะ “ข้าเริ่มสงสัยในตัวเองแล้ว”
เซี่ยถิงโจวจึงเงยหน้าขึ้นจากหนังสือ “เพราะเหตุใด?”
เสิ่นอวี๋อารมณ์ค่อนข้างตกต่ำ ก้มหน้ากล่าว “จริง ๆ แล้วข้ายังมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ ข้ากลัวว่าหากทำเรื่องนี้แล้ว เรื่องอื่นจะไม่ทันการณ์ ดังนั้นข้าไม่รู้ว่าสิ่งที่ข้าทำอยู่ตอนนี้ถูกหรือผิด”
กลัวว่าจะไม่ทันอยู่เป็นเพื่อนท่านยาย ยิ่งกลัวว่าทั้งสองเรื่องจะทำได้ไม่ดี