ตอนที่ 50 ต้มบะหมี่ให้เขา

เสิ่นอวี๋ปฏิเสธ “ย่อมไม่ใช่เช่นนั้น ตลอดทางนี้ไม่มีผู้อื่นก็ไม่เป็นไร แต่บัดนี้อยู่ในเมืองหลวงจำต้องระวังวาจาและการกระทำ”

เซี่ยถิงโจว “ต่อไปเมื่อไม่มีผู้ใด จะเรียกเช่นไรก็เรียกเช่นนั้น”

เสิ่นอวี๋พยักหน้า “เช่นนั้นข้าไปหาถ่านก่อน”

“อืม”

เซี่ยถิงโจวมองเขาจากไปไกล แสงโคมไฟค่อย ๆ มืดลง เขาหันกลับเดินไปทางเดิม เดินไปได้ครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคุ้นเคยดังเข้ามาทางนี้

เขายืนอยู่กลางทางไม่ขยับ รอจนคนผู้นั้นเดินเข้ามาใกล้จึงถาม “เจ้าไม่ได้ไปหาถ่านหรือ”

เสิ่นอวี๋ตกใจเมื่อเซี่ยถิงโจวเอ่ยขึ้นในความมืดโดยฉับพลัน “เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่”

เซี่ยถิงโจวเม้มริมฝีปากบางเล็กน้อย คำถามนี้เขาถามไปแล้วสองครั้งในคืนนี้