ตอนที่ 41 นางตายแล้ว

ใกล้ถึงช่วงสิ้นปี เซิ่งจิงที่อยู่ไกลกว่าพันลี้เต็มไปด้วยความคึกคักสงบสุข

ตระกูลใหญ่หลายแห่งเริ่มประดับโคมและผ้าแพรแล้ว ใต้ชายคาบ้านติดโคมไฟแดงไว้แต่เนิ่น ๆ

เจียงเหลี่ยนจือจ้องมองคนในภาพอย่างนิ่งเฉย รู้สึกอยู่เสมอว่าคล้ายก็คล้าย ไม่คล้ายก็ไม่คล้าย อาอวี๋ดูเหมือนจะมีชีวิตชีวากว่าคนในภาพ ประกายในดวงตาก็สว่างกว่า

เช่นนั้นเอง สิ่งที่เขาวาดคือนางในกาลก่อน ชาตินี้เขารู้จักนางเร็วกว่า จึงเห็นนางต่างออกไป

เขายกพู่กันเติมลงในภาพเพียงไม่กี่เส้น ถอยออกมาดูอีกครั้ง เป็นเช่นนั้นจริง คล้ายนางที่พบที่ประตูหลังจวนสกุลเสิ่นคืนนั้นยิ่งขึ้น

รอยยิ้มแผ่จากมุมปากเขา เขาวางพู่กันลงอย่างพอใจ แล้วเพ่งมองนิ่ง ๆ เช่นเดียวกับหลายวันก่อน