ตอนที่ 23 ลอบสังหาร

กองไฟสาดแสงจนแก้มผู้คนแดงระเรื่อ เสิ่นอวี๋กัดมันฝรั่งจนหมดแล้วลุกขึ้น เดินกลับไปยังหน้ากระโจมแม่ทัพอีกครั้ง

ทหารรายงานว่า “ซื่อจื่อ สืออวี่มีเรื่องขอพบขอรับ”

เซี่ยถิงโจวกำลังจะถอดอาภรณ์ พอได้ยินก็รัดเข็มขัดที่เพิ่งคาดเสร็จกลับเข้าไปอีก “มีเรื่องอันใดหรือ”

เสิ่นอวี๋กล่าวนอกกระโจมว่า “บุตรธิดาของแม่ทัพเสิ่นไม่ได้อยู่ข้างกาย ข้าอยากเฝ้าศพแทนแม่ทัพเสิ่นขอรับ”

“อนุญาต”

เพื่อรักษาศพ ในกระโจมที่ตั้งศพไม่ได้จุดกระถางถ่าน ภายในกระโจมหนาวราวกับหลุมน้ำแข็ง

น้ำตาล่วงแห้งเหือดไปนานแล้ว นางร้องไห้ไม่ออก คุกเข่าอยู่ในกระโจมตลอดทั้งคืน พอยามเช้ายังไม่สว่างก็แอบย่องออกจากกระโจม

หิมะที่ด่านเยี่ยนเหลียงหยุดไปหลายวันแล้วเริ่มตกอีกครั้ง เมื่อไม่กี่วันก่อนยังเต็มไปด้วยบรรยากาศสังหารโหด ตอนนี้ถนนหนทางกลับคืนสู่สภาพก่อนศึก