ตอนที่ 14 กลับมา

ดวงตาของเสิ่นอวี๋เป็นประกาย “พี่ชายข้าก็พบจุดที่ปัญหาอยู่เหมือนกัน”

“ข้าไปเผาเสบียงของพวกมัน! เจ้าไปตัดเส้นทาง หลังจากสำเร็จแล้วส่งสัญญาณบอกข้า ไฟสัญญาณจุดขึ้น พวกมันต้องกลับมาป้องกันแน่ พี่ชายข้าก็ฉวยโอกาสใช้การโต้กลับฉับพลันได้พอดี”

ข่งชิงตกใจเงียบ ๆ สมองของคุณหนูใหญ่หมุนเร็วเกินไป หากลมกลางคืนไม่พัดให้สติแจ่มใส คงตามจังหวะของนางได้ยาก

ข่งชิงลุกขึ้นแล้วก็ย่อตัวกลับลงไป “หรือว่าข้าอยู่เองดี เจ้าไปตัดเส้นทาง ข้าเห็นในค่ายตะวันตกนี้ยังมีอีกกว่า 2,000 คน อันตรายเกินไป”

“รีบไป!” เสิ่นอวี๋ผลักเขาครั้งหนึ่ง “ชายชาตรีเหตุใดชักช้าจุกจิกเช่นนี้?”