กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเสิ่นซวี่เวยฟังจบ ก็เงียบไป
กู้ยวี่ไม่เร่งเร้า ปั่นจักรยานไปพลางอยู่เป็นเพื่อนเงียบ ๆ ข้างเธอ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นซวี่เวยก็เอ่ยถามขึ้นกะทันหัน “สองคนที่ช่วยกลับมาได้ ตอนนี้มีคนดูแลอยู่ไหม”
“สถานพยาบาลรับไว้ชั่วคราว เห็นว่าอีกสองวันจะมีคนของสหพันธ์สตรีมารับช่วงต่อ”
เสิ่นซวี่เวยมองแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างตั้งใจ
“ฉันอยากทำเรื่องนี้”
“ความจริงตอนอยู่ต่างประเทศ ฉันเคยคิดว่าจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับพวกเธอส่งให้สำนักพิมพ์หนังสือพิมพ์ดีไหม
เพื่อเตือนให้หญิงสาวรุ่นใหม่ระวังตัว และเรียกร้องให้ทุกคนปฏิบัติต่อคนที่มีชะตากรรมแบบนี้ด้วยความเมตตา”
“แต่ฉันรู้ดีว่าสำนักพิมพ์หนังสือพิมพ์คงไม่ตีพิมพ์หรอก