ตอนที่ 185 หลังกลับมา ท่าทีของตระกูลกู้และคณะศิลปะทหาร

แสงอรุณสาดส่องผ่านลูกกรงหน้าต่างสลักลายของเรือนลานสี่ด้าน ทาบทาลงบนโต๊ะแป้งไม้แดงอย่างนุ่มนวล

เสิ่นซวี่เวยนอนหลับในมิติอย่างเต็มอิ่มกว่าสิบชั่วโมง แล้วจึงสลับออกมารวมหลับต่อในเรือนลานสี่ด้านจนถึงตอนนี้

ยามนี้รู้สึกเพียงความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า กระทั่งปลายนิ้วก็ยังเปล่งประกายความชุ่มชื้นแวววาว

ตรงหน้าอ่างล้างหน้า กู้ยวี่กำลังถือผ้าขนหนูเปียกอุ่น ๆ คอยเช็ดแก้มให้เธอ

เสิ่นซวี่เวยมองคิ้วตาอันแน่วแน่ของชายหนุ่มในกระจก อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ

“หึ ๆ สหายกู้ ในสายตาคุณ ฉันกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ดูแลตัวเองไม่ได้ไปแล้วหรือไง”

ท่วงท่าในมือของกู้ยวี่ไม่หยุดลง พับผ้าขนหนูเรียบร้อย แล้วถือโอกาสกุมมือเธอไว้ในกลางฝ่ามือ น้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจัง

“ฉันแค่อยากดูแลเธอ

‘เจ้าหนวด’ ยังหลบหนีอยู่ มันเคยเห็นหน้าเธอ ฉันไม่วางใจ

จิงตูผู้คนมากหน้าหลายตา หากมันหาเธอเจอเข้า แล้วจนตรอกทำเรื่องบ้าคลั่งขึ้นมา...