ตอนที่ 170 ห้างสรรพสินค้ากับโรงงานหยก

ในตอนเช้า เสิ่นซวี่เวยนอนหลับยาวจนถึงเก้าโมงกว่าจึงตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

ตั้งแต่ตั้งครรภ์ เธอก็นอนนานขึ้น ทั้งยังง่วงนอนได้ง่าย

“ตื่นแล้วเหรอ เจ้าตัวเล็กกวนคุณหรือเปล่า”

กู้ยวี่นั่งอยู่ข้างเตียง พลางลูบหน้าท้องน้อยของเธอ พอเห็นเธอลืมตาขึ้น จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“อืม~ ไม่หรอก”

เสิ่นซวี่เวยขานรับอย่างเกียจคร้าน น้ำเสียงยังเจือความงัวเงียของคนที่เพิ่งตื่น

“กินมื้อเช้าเถอะ มีเสี่ยวหลงเปาไส้กุ้งเม่นทะเล โจ๊กไก่เห็ดอากิทาเกะ แล้วก็ยำขึ้นฉ่ายกับหัวไชเท้าขาวซอยที่คุณชอบกินช่วงนี้ด้วย”

กู้ยวี่พูดไปพลาง ยื่นมือไปลูบเรือนผมสลวยของเธอไปพลาง

“อุ้มหน่อย~”

เสิ่นซวี่เวยดวงตาพร่ามัวด้วยความง่วง ยื่นแขนทั้งสองข้างไปหาเขาตามจิตสำนึก