เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซวี่เวยยกม้านั่งเตี้ยตัวเล็กมานั่งอยู่ใต้ชายคา ในมือประคองแก้วนมมอลต์อุ่น ๆ ไว้หนึ่งใบ
พลางมองเขาทำงานไปพลางออกคำสั่งไป “กู้ยวี่ ต้นดอกหอมหมื่นลี้ต้นนั้นขยับไปทางซ้ายหน่อย ใช่แล้ว ปลูกไว้ข้างหน้าต่างนั่นแหละ วันหน้าพอออกดอก ทั้งบ้านจะได้หอมฟุ้ง”
กู้ยวี่ก็ว่าง่ายเชื่อฟังแต่โดยดี ย้ายต้นไม้ไปยังตำแหน่งที่เธอกำหนด
ทั้งสองคนเข้าขากันได้อย่างรู้ใจเป็นที่สุด
ผ่านไปไม่กี่วัน ในลานบ้านก็ปลูกต้นไม้ผลและต้นกล้าดอกไม้ไว้จนเต็ม
ส่วนองุ่นทับทิม กู้ยวี่ใช้ลำไม้ไผ่ทำค้างไว้ ปีหน้าเถาวัลย์คงจะเลื้อยจนเต็ม
เรือนลานสี่ด้านที่เดิมทีว่างเปล่า ชั่วพริบตาก็มีกลิ่นอายชีวิตอบอุ่นแบบบ้านขึ้นมา เพราะต้นไม้อันเปี่ยมด้วยพลังชีวิตเหล่านี้
ตอนเย็นของวันนี้ กู้ยวี่รดน้ำต้นไม้ต้นสุดท้ายเสร็จก็วางถังน้ำลง แล้วเดินมาใต้ชายคา
เขายื่นมือไปอุ้มเสิ่นซวี่เวยขึ้นมาจากเก้าอี้ แล้วตัวเองก็นั่งลงไปแทน