ตอนที่ 166 บันทึกเพลง นิสัยชอบสะสมของกู้ยวี่

ฝีเท้าของกู้ยวี่ชะงักลง แววตาพลันเย็นเยียบขึ้นมาในชั่วพริบตา

เจ้าผู้ชายชาวประเทศหมีขาวที่น่ารำคาญคนนั้นอีกแล้ว

เสิ่นซวี่เวยคล้องแขนกู้ยวี่ไว้ แล้วทักทายอีวานอฟด้วยภาษาหมีขาวอันคล่องแคล่ว “สวัสดีพวกคุณ”

ผู้ที่มาก็คืออีวานอฟกับนายทหารอาวุโสคนที่ขึ้นเวทีไปกล่าวขอบคุณ รวมถึงล่ามที่ติดตามมาด้วย

แววตาของอีวานอฟเป็นประกาย ก้าวเท้าเร็ว ๆ เข้ามาข้างหน้า

“เสิ่น พวกเราอยากเรียนเพลงคัทยูชากับสงครามศักดิ์สิทธิ์ คุณช่วยสอนพวกเราได้ไหม

พรุ่งนี้จะบันทึกเสียงบทเพลง คนประเทศหมีขาวอย่างพวกเราก็อยากมีส่วนร่วมในการบันทึกเสียงด้วย”

นายทหารอาวุโสชาวประเทศหมีขาวพยักหน้าเล็กน้อย

“สวัสดี สหายเสิ่น ฉันคือปีเตอร์นอฟ

แม้พวกเราจะไม่ได้เป็นมืออาชีพเหมือนพวกคุณ แต่พวกเรามีความรักอันเปี่ยมล้น สองบทเพลงนี้ก็คือภาพสะท้อนของพวกเรา”