เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อได้ยินคำว่า “อีวานอฟ” สายตาที่เดิมทีอบอุ่นของกู้ยวี่ก็ชั่วพริบตาหม่นลง เส้นขากรรไกรล่างเกร็งแน่นขึ้นเล็กน้อย
น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งจนจับระลอกคลื่นอารมณ์ไม่ได้แม้แต่น้อย
“รู้แล้ว วางไว้เถอะ”
เสี่ยวจ้าวสังเกตเห็นแรงกดดันรอบตัวกู้ยวี่ที่ลดฮวบลงอย่างเฉียบไว จึงรีบวางดอกไม้ลงแล้วล่าถอยออกไปอย่างรู้ความ ทั้งยังช่วยปิดประตูให้เรียบร้อย
ภายในห้องกลับคืนสู่ความเงียบสงบ
กู้ยวี่ก้มหน้ามองช่อดอกกุหลาบสีขาวอันงดงามหยาดเยิ้มช่อนั้น แล้วหันไปมองเมีย สายตาหม่นแสงลงเล็กน้อย
“ชาวประเทศหมีขาวคนนี้ รู้จักอะไรกันว่าความรู้สึกถึงเขตแดนบ้างไหม”
เขาพึมพำเสียงเบา รสเปรี้ยวของความหึงหวงในน้ำเสียงแทบจะล้นทะลักออกมา
เสิ่นซวี่เวยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ ยื่นมือไปโอบรอบคอเขา เขย่งปลายเท้าแล้วจูบลงบนคางของเขาฟอดหนึ่ง