ตอนที่ 154 ดั่งบัวพ้นน้ำ งามจนไม่อาจละสายตา

หลังงานเลี้ยงเลิกรา บรรยากาศหลังบ้านเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

เหล่านักแสดงต่างแยกย้ายกันลบเครื่องสำอางและเปลี่ยนเสื้อผ้า พลางพูดคุยถึงการแสดงเมื่อครู่ด้วยความตื่นเต้น

เสิ่นซวี่เวยเพิ่งจะแขวนชุดระบำสีขาวอย่างระมัดระวัง เหมยเถียนลี่ก็วิ่งเข้ามาคว้ามือเธอไว้หมับ

“เวยเวย! ระบำนกยูงของเธอ ทำเอาหัวใจฉันยังเต้นแรงไม่หายเลย!”

ไข่มุกขาวขยับเข้ามาใกล้ แววตาเปล่งประกาย

“เธอเต้นได้ยอดเยี่ยมมาก เต้นระบำนกยูงได้อุโมงค์ใต้ดินยิ่งกว่าคนเตียนหนานอย่างพวกเราเสียอีก

ฉันยืนดูอยู่ข้างเวทีเห็นชัดเจนทุกอย่าง ชั่วพริบตาที่เธอหยุดท่วงท่าสุดท้าย คนหน้าเวทีถึงกับอึ้งไปหลายวินาทีเชียวนะ! นิ่งเงียบกันไปหลายวินาทีโดยไม่มีใครพูดอะไรเลย!”

อาอี๋กู่ลี่เอาแก้มถูแขนของเสิ่นซวี่เวยเบา ๆ พลางทำหน้าเคลิบเคลิ้ม

“โอ้โห ย่าเค่อซี! เธอคืออาอี๋กู่ลี่ตัวจริงเสียงจริงเลย!”