ตอนที่ 115 เขียนเพลงตรงนั้นเลย

เสิ่นซวี่เวยหยิบปากกาหมึกซึมบนโต๊ะ ปลายปากกาตวัดไปมาบนกระดาษจดหมายจนเกิดเสียงสวบสาบ เพียงไม่ถึงสิบนาที บทเพลงสองเพลงก็ปรากฏเด่นชัดอยู่บนหน้ากระดาษ

《บ้านเกิดแห่งที่สองของทหาร》กับ《บุปผาเขียวแห่งกองทัพ》

หลิวหงอิงรับกระดาษต้นฉบับมา

ทีแรกเพียงกวาดสายตามองผ่าน ๆ เท่านั้น

ทว่าเมื่อสายตาของเธอจับจ้องลงบนโน้ตเพลงและท่อนเนื้อร้องเหล่านั้น ทั้งร่างก็พลันชะงักนิ่งไปในชั่วพริบตา

เธอฮัมทำนองตามตัวโน้ตบนแผ่นกระดาษออกมาเบา ๆ โดยจิตสำนึก เพียงแค่ฮัมไปได้ครึ่งท่อน ดวงตาของเธอก็เป็นประกายวาววับขึ้นมา ราวกับได้ค้นพบสมบัติล้ำค่าหายากอะไรกันเข้า

“คำร้องพวกนี้เขียนได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ท่วงทำนองก็ติดหูง่าย แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน และเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันจริงใจ”

หลิวหงอิงจ้องมองเสิ่นซวี่เวยด้วยความตกตะลึง “ซวี่เวย นี่เธอเขียนเองจริง ๆ หรือ ความสามารถในการสร้างสรรค์ของเธอตอนนี้ น่าทึ่งเกินไปแล้ว!”

เสิ่นซวี่เวยมีสีหน้าสงบนิ่ง ยิ้มน้อย ๆ แล้วเอ่ยว่า