กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลิวหงอิงพารองผู้การหลายคนคอยจัดกำลังคนช่วยอพยพมวลชนออกไปรอบนอก
เสิ่นซวี่เฟิงกระโดดลงมาจากคาคบไม้ ก้าวเท้ายาวสาวตามเสิ่นซวี่เวยทันที “น้องสาว รอฉันด้วย!”
“ฮือ ๆ ๆ... เจ็บจัง อย่าเหยียบหนูนะ...”
เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งหกล้มขดตัวอยู่ใต้เท้าพวกผู้ใหญ่ ร้องไห้สะอึกสะอื้นแทบขาดใจ อีกไม่นานคงถูกฝูงชนที่ตื่นตระหนกเหยียบจมหายไป
เสิ่นซวี่เวยสายตาไวและมือไว คว้าตัวเด็กหญิงขึ้นมาแล้วอาศัยแรงส่งกลิ้งตัวไปด้านข้าง หลบการเหยียบย่ำได้อย่างหวุดหวิด