ตอนที่ 97 จุมพิตอำลาอันอาลัยอาวรณ์

จูบนี้ ช่างดูดดื่มลึกซึ้งและเปี่ยมไปด้วยความอาลัยอาวรณ์

เนิ่นนานทีเดียวกว่าที่ทั้งสองจะยอมผละออกจากกันด้วยอาการหอบหายใจ

กู้ยวี่จ้องมองดวงตารูปอัลมอนด์คู่งามอันสดใสของเธอ สองมือประคองใบหน้าของเธอไว้แล้วเอ่ยว่า “รอฉันกลับมานะ”

“จะไปเมื่อไหร่คะ”

“อีกสองชั่วโมง”

เสิ่นซวี่เวยลุกขึ้นยืน แล้วเริ่มลงมือจัดสัมภาระให้เขา

เธอเคลื่อนไหวท่วงท่าอย่างเชื่องช้า ราวกับว่าหากช้าลงอีกนิดก็จะสามารถรั้งเขาให้อยู่ต่อได้อีกสักหน่อย

เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด ถูกพับไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

น้ำพุวิญญาณผสมแผ่นโสม ถูกกรอกใส่กระติกน้ำทหารจนเต็มเปี่ยมสองกระบอก แล้วยัดเข้าไปในกระเป๋าของเขา