เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ท้องฟ้าสว่างโร่
ยามเสิ่นซวี่เวยตื่นขึ้นมา ข้างหมอนยังคงเย็นเยียบ กู้ยวี่ยังไม่กลับมา
เธอลุกขึ้นลูบแก้วเคลือบที่ว่างเปล่าบนโต๊ะ ในใจรู้สึกเป็นห่วงอยู่ลึก ๆ
กระดาษโน้ตที่พับไว้อย่างดีในกระเป๋าเสื้อยังคงอยู่
เธอรู้ดีว่าเรื่องที่กู้ยวี่ไปทำต้องเป็นธุระราชการที่สำคัญอย่างยิ่งแน่นอน
เมื่อเก็บของเรียบร้อยจึงก้าวออกจากบ้าน พอเดินมาถึงหน้าประตูห้องซ้อมการแสดงของคณะนาฏศิลป์ประจำมณฑล ก็เห็นหลิวหงอิงผู้การของตนนั่งตัวตรงอยู่ที่แถวแรกหน้าเวทีแล้ว
หลิวหงอิงประคองแก้วไว้ในมือ สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
สิทธิ์ในการนำผลงานไปแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศคราวนี้ เธอให้ความสำคัญยิ่งกว่าใคร วันนี้จึงตั้งใจเลื่อนกำหนดการทั้งหมดออกไปเพื่อมาคอยคุมที่ห้องบันทึกเสียงด้วยตัวเอง
หลิวหยาง เหมยเถียนลี่ หลี่เหลย หานเหมยเหมย และจางเสี่ยวเสียต่างก็มากันครบ แต่ละคนกอดเครื่องดนตรีของตนนั่งรออยู่ด้านข้าง
ทันทีที่เสิ่นซวี่เวยเอ่ยปาก น้ำเสียงกลับกังวานใสยิ่งกว่าที่คาดคิดไว้