ตอนที่ 84 ปิดตาสะบัดแขนเสื้อน้ำตีกลอง

มีน่าเลิกคิ้วขึ้น สายตากวาดมองผู้การอีกสามคน “ในเมื่อจะเล่น ก็ต้องเล่นให้ใหญ่ แต่ละคณะส่งตัวแทนมาหนึ่งคน จับฉลากตัดสินลำดับก่อนหลัง

ถึงตาใคร คนนั้นก็เสนอแขนงการเต้นที่ตัวเองถนัดที่สุดออกมา อีกสามคนที่เหลือต้องเต้นตามด้วยระบำชุดเดียวกัน

แข่งครบสี่รอบ ผู้ที่ผลงานโดยรวมยอดเยี่ยมที่สุดเป็นผู้ชนะ กล้าไหมล่ะ”

ผู้การกว่างหยางขมวดคิ้ว “วิธีเล่นแบบนี้ ตัวแทนต้องชำนาญทุกอย่างถึงจะรับมือไหว”

“ชำนาญแค่อย่างเดียวไม่นับเป็นความสามารถหรอก คนที่เข้าคณะศิลปะทหารมาได้ มีใครบ้างไม่มีวิชาเด็ดติดตัว แต่หากอยากยืนหยัดบนเวทีการแสดงนี้ พึ่งพาแค่ไม้ตายเดียวคงไม่พอ” มีน่าเชิดคางขึ้นเล็กน้อย

ผู้การเตียนหนานทุบโต๊ะดังปัง ถ้วยชาเคลือบกระดอนขึ้นจนเกือบจะร่วง หลิวหงอิงรีบคว้าถ้วยของตัวเองขึ้นมาทันที

“แข่งก็แข่งสิ! คนของคณะเรา มากความสามารถกันทุกคนอยู่แล้ว!”