ตอนที่ 77 ไป! ออกทะเลกู้ซากเรือจม

[เหมียว~ ผู้ครอบครอง คุณรับปากท่านผู้นี้ไว้แล้วนะ คุณจะออกทะเลเมื่อไหร่กันแน่?]

เรื่องที่รับปากแมวขาวไว้ ผ่านไปตั้งหลายวันแล้วยังไม่ได้ทำตามสัญญา

มันบินออกมาเร่งอีกแล้ว

[เดี๋ยวนี้แหละ เดี๋ยวนี้แหละ! วันนี้แน่นอน!]

หลังเลิกงาน เสิ่นซวี่เวยสะพายกระเป๋าผ้าใบ ขี่จักรยานคานสูงมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านหนานวาน

พอยังไปถึงแค่ปากทางเข้าหมู่บ้าน ก็ถูกคนดักหน้าไว้เสียแล้ว

“อ้าว สหายเสิ่นมาแล้ว!”

ป้าผมหงอกขาวคนหนึ่งถือถุงตาข่ายเดินรี่เข้ามาหา “เด็กที่บ้านฉันวันนี้เก็บปูแดงเกราะชาดมาได้สองสามตัว ตัวอ้วนพีเชียว เอาติดไม้ติดมือกลับไปกินสิ!”

“ป้าหลิวคะ ท่านเก็บไว้แลกธัญพืชเถอะ ฉัน...”

“เธอกับพี่สองช่วยหมู่บ้านพวกเราไว้ตั้งมากขนาดนั้น ปูแค่ไม่กี่ตัวยังจะเกรงใจป้าอีกหรือ?”