ตอนที่ 65 มีชีวิตอยู่จึงมีความหวัง

กู้ยวี่ไม่รอช้า

เขาคัดเลือกทหาร 50 นาย ให้ทุกคนพกเชือกป่านและคานหาบ เตรียมตัวขึ้นเขาไปขนธัญพืช

หวงเจี้ยนซินยังค้นหาตะเกียงม้าและไฟฉายหลายกระบอกจากเสบียงชุดหลัง ยื่นให้กู้ยวี่ “บนเขาทางลื่น ระวังหน่อยนะ”

“เข้าใจแล้ว”

กู้ยวี่หมุนตัวเตรียมจะไป หางตากลับเหลือบเห็นเสิ่นซวี่เวยกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตาถ่าน ช่วยตักน้ำขิงผสมน้ำตาลทรายแดงให้ป้าสูงวัยคนหนึ่ง

เสื้อกันฝนบนตัวเธอยังไม่แห้งสนิท เส้นผมเปียกชื้นแนบติดใบหน้า ทว่าคล้ายไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย พลางตักน้ำแกงพลางเอ่ยปลอบใจคนชราด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

เขาเดินเข้าไป นั่งยอง ๆ ลงข้างกายเธอ

“ฉันจะขึ้นเขาไปขนธัญพืชลงมาก่อน”

เสิ่นซวี่เวยเงยหน้าขึ้น มองแถวทหารด้านหลังเขา แล้วมองท้องฟ้าด้านนอกอีกครั้ง