ตอนที่ 62 มหาภัยพิบัติ

กู้ยวี่มองตามเสียงไป เห็นเพียงในบ้านดินที่พังถล่มไปครึ่งหลัง มีผู้หญิงคนหนึ่งเผยร่างท่อนบนออกมาด้านนอก ท่อนล่างถูกคานบ้านที่พังลงมาทับไว้ ขยับเขยื้อนไม่ได้

ในอ้อมอกของเธอยังคงกอดปกป้องเด็กวัยสามสี่ขวบคนหนึ่งไว้แน่น เด็กน้อยตกใจกลัวจนร้องไห้จ้า

กู้ยวี่พุ่งพรวดเข้าไปไม่กี่ก้าว เขาย่อตัวลง อาศัยแสงสลัวจากท้องฟ้ามองตำแหน่งของคานบ้านต้นนั้นให้ชัดเจน

ท่อนไม้หนาขนาดเท่าปากชาม ปลายด้านหนึ่งทับอยู่บนขาของเธอ อีกด้านหนึ่งติดอยู่ในผนังที่พังถล่มลงมา

“ไม่ต้องกลัว ฉันมาช่วยคุณแล้ว”

เขาลดเสียงต่ำเอ่ยขึ้นมาหนึ่งประโยค จากนั้นใช้สองมือกุมปลายด้านหนึ่งของคานบ้าน ย่อเอวลง แล้วออกแรงอย่างฉับพลัน

คานบ้านไม่เขยื้อนแม้แต่น้อย